مرزها در واقع تعیین کننده حدود قلمرو حاکمیت و مالکیت یک دولت هستند و کشورها ودولتها را از یکدیگر جدا و متمایز می کنند. تامین امنیت مرزها، همواره یکی از موضوعات مهم و کاربردی در جغرافیای سیاسی می باشد که نه تنها با گذشت زمان از اهمیت آن کم نشده بلکه معیارها و مسائل جدید نیز به آن اضافه گردیده است. عوارض طبیعی از نظر اقدامات نظامی بر امنیت مرزها و پدافند غیرعامل تاثیر گذارند. مهم ترین عوامل جغرافیایی مؤثر بر امنیت مرزها در مناطق خشکی، روابط مکانی و فضایی، توپوگرافی و زهکشی، زمین شناسی و خاک، پوشش گیاهی و آب و هوا (اقلیم) هستند. این پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی و با بهره گیری از اسناد و مدارک کتابخانه ای به دنبال پاسخ به این موضوع است که توپوگرافی زمین چه تاثیری در ثبات امنیتی مرزی در مرز ایران و پاکستان می تواند داشته باشد. نتایج حاصل از تحقیق نشان می دهد که توپوگرافی زمین نظیر ارتفاعات و نقاط صعب العبورمی تواند تاثیر زیادی در امنیت مرزهای ایران و پاکستان داشته و با استقرار پاسگاه های مرزی و اشراف دید از تهاجم دشمن، نفوذ عناصر مهاجم، قاچاق کالا و... جلوگیری و باعث امنیت نواحی مرزی و به تبع آن امنیت کشور را فراهم می‌گردد.