اولین عرصه از منابع طبیعی ایران که در مورد آن­ها قانون­گذاری صورت گرفت، جنگل­ها بودند. از سال 1299 شمسی سازمان جنگلبانی برای ادارۀ جنگل­های کشور تشکیل شد. از آن زمان به بعد سازمان­های مختلفی برای ادارۀ منابع طبیعی کشور به وجود آمدند؛ تا امروز که حفاظت از این منابع به عهدۀ سازمان جنگل­ها، مراتع و آبخیزداری کشور می­باشد. این پژوهش درصدد است تا نقش دولت در محیط زیست ایران و به طور مشخص جنگل­ها را مورد مطالعه و تحقیق قرار دهد. در این پژوهش رابطۀ دو متغیر مستقل (دولت) و وابسته (جنگل­ها) با رویکرد توصیفی- تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته است. طبق یافته­های این پژوهش، ایران یکی از کشورهای فقیر از لحاظ جنگل است و از میان 154 کشور دارای جنگل رتبۀ 45 را دارا می باشد. ایران با کاهش متوسط سالانه 142 هزار هکتار از اراضی جنگلی خود در زمرۀ کشورهای با نرخ بالای جنگل­زدایی قرار دارد. مساحت جنگل­های کشور از 18 میلیون هکتار در سال 1343 به 14.31 میلیون هکتار در سال1395 رسیده است. طی سال­های 1375 تا 1390 بالغ بر 60 هزار هکتار از جنگل­های کشور دستخوش حریق شده است؛ به طوری­که سالانه 6 درصد از سطح جنگل‌ها بر اثر آتش‌سوزی از بین می­روند.