یکی از موضوعات و مسائلی که امروزه و در عصر اطلاعات، بر روند توسعه و پیشرفت کشورها تأثیر گذار است، شکل­گیری اتحادیه­های منطقه­ای و سازمان­های منطقه­ای است. با نگاهی به گسترۀ جهان، مشاهده می­گردد که کشورها در تشکل­های منطقه­ای در همه جای دنیا، نتوانسته­اند به یک پیوند و گروهبندی منطقه­ای دست پیدا کنند؛ این در حالی است که شکل­گیری سازمان­های منطقه­ای بر روند توسعۀ کشورها در تمام ابعاد آن، تأثیرگذار است؛ چنان­که اتحادیه اروپا این موضوع را نمایان کرده است. در منطقۀ­ اروپای مرکزی و شرقی، شکل­گیری سازمانی منطقه­ای که بتواند مسیر توسعه به­ویژه توسعۀ اقتصادی را سرعت بخشد، هنوز ایجاد نشده است اما در آسیای مرکزی با وجود اتحادیۀ اقتصادی اوراسیا و حتی سازمان همکاری شانگهای، کشورهای این منطقه از رشد اقتصادی متناسب با موقعیت ژئواستراتژیک منطقه­ای، برخوردار نیستند. با وجود این، کشورهای یادشده به دلیل تأثیری که بر نظام بین­الملل دارند، همچنان در کانون توجه قرار دارند. هدف اصلی این مقاله، تبیین تأثیر نبود سازمانهای منطقه­ای بر وضعیت رشد اقتصادی کشورهای مناطق اروپای مرکزی و شرقی و آسیای مرکزی است. روش تحقیق انجام گرفته در این مقاله، توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه­ای است. نتایج یافته­ها، نشان می­دهند که هر چند در این مناطق رشد اقتصادی وجود داشته است، به دلیل بحران­های منطقه­ای و بین­المللی و همچنین نبود یک سازمان منطقه­ای، رشد اقتصادی در اروسپای مرکزی و شرقی و آسیای مرکزی، ثبات پایدار و مداومی نداشته است.