یکی از سیاست های اقتصادی که در چند دهه اخیر با در نظر داشتن اهداف گوناگون نظیر توسعۀ منطقه ای، رفع محرومیت ها، جذب سرمایه های خارجی و داخلی، رقابت پذیری اقتصاد ملی و... مورد توجه تصمیم سازان و سیاست گذاران قرار داشته، تأسیس و راه اندازی مناطق آزاد تجاری – صنعتی بوده است؛ امّا مهمتر از راه اندازی این مناطق، موفقیت آن ها در تحقق اهدافی است که از قِبل آن ها مناطق آزاد سربرآورده است. از این رو، تحلیل پژوهشگران مقاله به نسبت طرح فوق با توجه به موقعیت جغرافیاییای که کشور در آن واقع شده، این است که یک سوی این موفقیت متوجه پیشبرد اهداف ژئوپلیتیک و سیاسی کشور به عنوان نیروی پیشران و هموار کنندۀ منافع اقتصادی است. با این نگاه، پژوهش حاضر که به روش توصیفی – تحلیلی انجام شده مدعی است در صورت موفقیت طرح منطقه آزاد تجاری بانه – مریوان، علاوه بر انتشار مدل آن در جغرافیای بالادست (پیرانشهر – سردشت) و پائیندست (قصر شیرین)، به همان میزان، نفوذ ژئوپلیتیک و سیاسی ایران با توجه برقراری روابط تنگاتنگ با اربیل و سلیمانیه در عراق و منطقه بیشتر میشود و در کنار تنوع بخشی به پایه های حضور و نفوذ در عراق و منطقه میتواند در رقابت با رقیبان تاریخی هم، از وزن و پشتوانۀ محکمتری برخوردار گردد.
