فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۹۰ میلادی، نقطهعطفی در تحولات نظام بینالملل و منطقهای به شمار میآید. یکی از پیامدهای کلیدی این فروپاشی، ظهور کشورهای تازهاستقلالیافته در آسیای مرکزی و قفقاز بود. در این میان، جمهوری ارمنستان بهعنوان کشوری استراتژیک در منطقه قفقاز جنوبی و هممرز با جمهوری اسلامی ایران، جایگاه ویژهای در معادلات سیاست خارجی ایران یافته است. رقابت قدرتهایی چون ایالات متحده، ترکیه و رژیم صهیونیستی برای نفوذ در ارمنستان، اهمیت ژئوپلیتیکی این کشور را دوچندان کرده است. این پژوهش با بهرهگیری از روش توصیفی-تحلیلی و شیوهی گردآوری اطلاعات اسنادی-کتابخانهای، در پی پاسخ به این پرسش است که علل همگرایی ارمنستان با ایران چیست و این عوامل چگونه بر راهبرد جمهوری اسلامی ایران در قبال این کشور تأثیر گذاشتهاند؟ چارچوب نظری تحقیق بر مبنای نظریهی همگرایی است و یافتههای آن نشان میدهد که رفتار و کنشهای جمهوری ارمنستان، زمینهساز شکلگیری نگرش ایران مبتنی بر همگرایی منطقهای نوین شده است. بر همین اساس، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در قبال ارمنستان، با هدف تقویت همکاریهای منطقهای و مهار نفوذ بازیگران رقیب، بر بنیان راهبردی همگرا تنظیم شده است.
روحی,محبوبه . (1404). تحلیل روابط ایران و ارمنستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیرشوروی: نظریه همگرایی و راهبرد جمهوری اسلامی ایران. پژوهش های نوین سیاست جغرافیایی, 2(1), 229-247. doi: 10.22034/nrpg.2.1.12
MLA
روحی,محبوبه . "تحلیل روابط ایران و ارمنستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیرشوروی: نظریه همگرایی و راهبرد جمهوری اسلامی ایران", پژوهش های نوین سیاست جغرافیایی, 2, 1, 1404, 229-247. doi: 10.22034/nrpg.2.1.12
HARVARD
روحی محبوبه. (1404). 'تحلیل روابط ایران و ارمنستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیرشوروی: نظریه همگرایی و راهبرد جمهوری اسلامی ایران', پژوهش های نوین سیاست جغرافیایی, 2(1), pp. 229-247. doi: 10.22034/nrpg.2.1.12
CHICAGO
محبوبه روحی, "تحلیل روابط ایران و ارمنستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیرشوروی: نظریه همگرایی و راهبرد جمهوری اسلامی ایران," پژوهش های نوین سیاست جغرافیایی, 2 1 (1404): 229-247, doi: 10.22034/nrpg.2.1.12
VANCOUVER
روحی محبوبه. تحلیل روابط ایران و ارمنستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیرشوروی: نظریه همگرایی و راهبرد جمهوری اسلامی ایران. پژوهش های نوین سیاست جغرافیایی, 1404; 2(1): 229-247. doi: 10.22034/nrpg.2.1.12