از سال 1648 که معاهده وستفالی در آلمان منعقد شد و حاکمیت کشورها از پادشاهان به مردم و سرزمین منتقل گردید تا حال حاضر شاهد تغییرات گسترده ای در نقشه سیاسی کشورها و قبض وبسط هندسه سرزمینی در جهان بوده ایم. از آلمان که از 355 واحد خودمختار تشکیل شده بود و بعدها به یک کشور واحد بعد از جنگ سرد تبدیل گردید تا تجزیه امپراتوری عثمانی و فروپاشی شوروی، این قبض وبسط نقشه سیاسی جهان، مشاهده می شود. در بعد از جنگ جهانی دوم و ظهور ناسیونالسیم و مهین پرستی، نواحی متعددی در جهان و درون کشورها، داعیه جدایی طلبی و تجزیه شدن را از سرزمین اصلی و مستقل شدن داشته اند. نمونه اخیر آن ایالت کاتولونیا در اسپانیا بود که با یک رفراندم درخواست مردم این سرزمین به حکومت اسپانیا اعلام شد ولی به دلیل عدم حمایت دولت اسپانیا و دولتهای دیگر به ویژه اروپا از این رفراندم، این درخواست مردم کاتولونیا به منصه ظهور نرسید. این مقاله با روش و ماهیت توصیفی- تحلیلی با استفاده از منابع کتابخانه ای و سایتهای اینترنتی، به دنبال تحلیل جدایی طلبی برخی نواحی درون کشورها و تغییرات ایجاد شده در نقشه سیاسی جهان است. نتایج تحقیق نشان می دهند که از جمله دلایل جدایی طلبی درون کشورهای قاره اروپا، قومیت گرایی، انزوای سیاسی و اقتصادی ناحیه جدایی-طلب، خیزش نخبه گان ناحیه جدایی طلب، دخالت قدرتهای منطقه ای و فرامنطقه ای در تهییج افکار عمومی ناحیه جدایی طلب و ... می باشد.